Danuta Weronika Kędzierska-Sadowska
Biografia
Danuta Weronika Kędzierska-Sadowska urodziła się w Sopocie 13 lipca 1954 roku. Jest historyczką i działaczką opozycyjną.
Jest córką Alojzego i Barbary. W 1978 ukończyła studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego; pracę magisterską napisała pod kierunkiem Romana Wapińskiego.
W latach 1974–1977 uczestniczyła w Duszpasterstwie Akademickim. Związała się z Ruchem Młodej Polski, Wolnymi Związki Zawodowe Wybrzeża. W latach 1974–1978 współorganizowała niezależne spotkania na uczelni, m.in. z Jackiem Kuroniem i Leszkiem Moczulskim, kółka samokształceniowe, prelekcje w duszpasterstwach jezuitów i dominikanów w Gdańsku, a także zajmowała się kolportażem prasy i wydawnictw niezależnych. W listopadzie 1977 współtworzyła Studenckie Komitety Solidarności Wyższych Uczelni Trójmiasta. W tym okresie była kilkakrotnie zatrzymywana przez SB i poddawana rewizjom.
W latach 1978–1980 pracowała jako sprzedawczyni w kiosku Ruchu w Sopocie. Od września 1980 do 13 grudnia 1981 była historyczką w Ośrodku Analiz Bieżących / Ośrodku Prac Społeczno-Zawodowych Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego / ZRSolidarności w Gdańsku (m.in. z Lechem Kaczyńskim).
13 grudnia 1981 miała zostać internowana, jednak udało się jej uniknąć internowania. Pozostawała w ukryciu do czerwca 1982. W latach 1982–1984 pracowała jako statystyczka medyczna w Wojewódzkim Szpitalu Reumatologicznym w Sopocie. W latach 1984–1985 w Centralnym Muzeum Morskim w Gdańsku była przewodniczką na okręcie Dar Pomorza. W latach 1985–1987 współzakładała Remontowo-Budowlaną Spółdzielnię Pracy, której celem było tworzenie miejsc pracy dla zwalnianych z ośrodków internowania działaczy „Solidarności”. Od 1987 do 1989 była bibliotekarką w domu dziecka w Sopocie. W latach 1990–1991 prowadziła własną działalność gospodarczą. W latach 2000–2002 pracowała w Regionalnym Inspektoracie Celnym, a w latach 2002–2007 w Urzędzie Kontroli Skarbowej. W 2007 została zatrudniona w IPN w gdańskim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej, gdzie pełniła funkcję zastępczyni naczelnika oraz kierowniczki referatu prawno-organizacyjnego. W 2019 przeszła na emeryturę.
Odznaczenia i upamiętnienia: W 2010 za zasługi w dokumentowaniu i upamiętnianiu prawdy o najnowszej historii Polski została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. W 2017 wyróżniona Krzyżem Wolności i Solidarności. W 2019 jej wizerunek znalazł się na muralu Kobiety Wolności na stacji PKM Strzyża w Gdańsku.
Publikacje książkowe obejmują m.in. Solidarna Gdynia: sierpień 1980 oraz Ludzie Sierpnia 80 w Gdyni, tomy 1–6, napisane z współautorami i wydane w latach 2010–2017.