Klaus Kinski
Biografia
Urodził się w Sopocie, który wówczas należał do Wolnego Miasta Gdańsk. Jego ojciec Bruno Nakszyński, aptekarz, był polskiego pochodzenia, a matka Susanne z domu Lutze była pielęgniarką i córką miejscowego pastora. Klaus dorastał w towarzystwie starszego rodzeństwa: siostry Inge oraz braci Arne i Hanse-Joachima. W 1931 roku rodzina przeniosła się do Berlina i tam Klaus otrzymał obywatelstwo niemieckie.
Kinski nie miał silnej więzi z ojcem; Bruno opuścił rodzinę, by realizować marzenia jako śpiewak operowy. W 1936 Klaus ukończył Prinz-Heinrich-Gymnasium w Schönebergu. Jego młodość naznaczyła II wojna światowa: w 1943 roku, mając 17 lat, został wcielony do Luftwaffe jako spadochroniarz. Dostał się do niewoli brytyjskiej na terytorium Holandii, po czym internowany został w Berechurch w hrabstwie Essex. Po wyjściu z niewoli w 1946 roku wrócił do okupowanych Niemiec.
W 1946 roku podjął pracę w Schlosspark-Theater w Berlinie. W następnym roku zwolniono go z uwagi na jego niestabilne zachowanie. W 1950 po okresie agresji wobec otaczających go osób przebywał trzy dni w szpitalu psychiatrycznym; początkowo podejrzewano u niego schizofrenię, lecz później zdiagnozano zaburzenia psychopatyczne.
W 1948 zadebiutował na planie Morituri w roli holenderskiego więźnia. Następnie pojawiał się w filmach takich reżyserów jak Anatole Litvak i Robert Rossellini; w Decision Before Dawn (1951) wystąpił u boku Oskara Wernera i Richarda Baseharta, a w La Paura (1954) z Ingrid Bergman zagrał artystę kabaretowego. W Ludwig II: Glanz und Ende eines Königs (1955) zagrał rolę Ottona I Bawarskiego.
W latach 60. zagrał około sześćdziesięciu ról, często w produkcjach klasy B. Do klasyków kina przeszły jednak jego role w Doktor Żywago (Doctor Zhivago, 1965) jako Kostojeda i w Za kilka dolarów więcej (Per qualche dollaro in Più, 1965) jako Wild. W listopadzie 1971 wygłosił w Deutschlandhalle w Berlinie monolog Jezus Chrystus Zbawiciel, który przeszedł do legendy.
Najważniejszym etapem kariery była współpraca z Wernerem Herzogiem; pięć filmów, które przeszły do historii: Aguirre, gniew boży, Nosferatu: Phantom der Nacht, Woyzeck, Fitzcarraldo i Cobra Verde. Łącznie Kinski zagrał w 134 filmach, a także w około 300 rolach teatralnych i filmowych.
W życiu prywatnym ożenił się czterokrotnie i miał dzieci: Pola (ur. 23 marca 1952 w Berlinie), Nastassja (ur. 24 stycznia 1961 w Berlinie) i Nanhoïa Nikolaï (ur. 30 lipca 1976 w Paryżu). Zmarł w Kalifornii 23 listopada 1991 roku; ciało zostało skremowane, a prochy wrzucono do Pacyfiku.
Wśród kontrowersji Kinski uchodził za ekscentrycznego artystę; publicznie krytykował własne filmy i reżyserów, a jego monologi czy skandale sceniczne dodawały mu sławy i kontrowersji. W 2013 roku Pola Kinski oskarżyła ojca o molestowanie w książce Kindermund.